ประวัติความเป็นมา ข้อมูลทั่วไป
  ข้อบังคับของ เทศบาลบ้านแหวน
  กฎหมายและระเบียบคำสั่งต่าง ๆ

  โครงสร้าง เทศบาล
     - การเมือง การบริหาร
     - นโยบาย

  อำนาจและ หน้าที่
     + สำนักงานปลัด
         - บุคลากร
     + กองคลัง
        - บุคลากร
     + กองช่าง
        - บุคลากร
     + กองการศึกษา ศาสนา วัฒนธรรม
        - บุคลากร
     + กองสาธารณสุข และสิ่งแวดล้อม
        - บุคลากร

  ยุธศาสตร์การพัฒนา
  แผนการดำเนินงาน 2551
  แผนพัฒนา 3 ปี
  บัญญัติรายจ่ายประจำปี
  งบปรามาณรายจ่าย 2551
  รายนามคณะผู้บริหาร
  รายชื่อสมาชิกสภา เทศบาล

  แบบฟอร์มยื่นเสียภาษี
  รายงานทางการเงิน
  แผนการจัดหาพัสดุ
  รายงายการประชุม สภาท้องถิ่น
  รายงานการประชุม คณะผู้บริหารท้องถิ่น

  ผู้ดูแลระบบ
  เจ้าหน้าที่เช็คอีเมลล์

ประเพณีกิ๋นอ้อผะหญา ภาษีป้าย ภาษีบำรุงท้องที่ ภาษีโรงเรือนและที่ดิน

           ตามตำนานเล่าว่าเดิมหมู่บ้านนี้ชื่อ บ้านหนองแหวน เพราะมีหนองน้ำหนึ่งในหมู่บ้านหนองน้ำนี้ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน มีความลึกและกว้างเป็นอย่างมาก เป็นที่อยู่อาศัยและที่ทำมาหากินของชาวบ้านและได้มีผู้นำหมู่บ้าน(เทียบได้กับตำแหน่งกำนันในปัจจุบัน) ชื่อว่า พญามโน ได้ปกครองดูแลลูกบ้านซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็กๆมีอยู่ไม่กี่หลังคาเรือน ท่านพญามโนได้ปกครองลูกบ้านด้วยคุณธรรม อยู่มาวันหนึ่ง แม่ปั๋น เป็นชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ได้ออกหาปลาตามประสาของชาวบ้านที่หนองน้ำของหมู่บ้านตามปกติเหมือนทุกๆวัน ทันใดนั้นก็ได้แหวนโบราณ สวยงามมากติดมากับสวิงหาปลา แกจึงนำแหวนวงนั้นไปให้พญามโน และเมื่อชาวบ้านทราบข่าวนั้นก็พากันแห่ไปดูเป็นจำนวนมากต่างก็แปลกใจและวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานา ต่อมาชาวบ้านแถบนั้น ได้พบสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นในหมู่บ้านต่างก็ลงความเห็นว่าเป็นความศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดขึ้นเพราะแหวนวงนั้น และเชื่อกันว่าแหวนวงนั้นถ้าไปอยู่ที่ใครหรือผู้ใดครอบครองแหวนวงนั้นและตกลงกันว่าควรเป็นสมบัติของหมู่บ้าน ชาวบ้านจึงนำแหวนไปคืนที่หนองน้ำดังเดิมจึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านแหวน” <ตำบลบ้านแหวน เดิมเป็นสภาตำบล ตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 ซึ่งมีฐานะเป็นส่วนหนึ่งของราชการบริหารส่วนภูมิภาค/p>

          องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวน เดิมเป็นสภาตำบล ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 ซึ่งมีฐานะเป็นส่วนหนึ่งของราชการบริหารส่วนภูมิภาค

           หลังจากนั้นได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 16 ธันวาคม 2539 โดยอาศัยมาตรา 40 และ 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ให้จัดตั้งสภาตำบลบ้านแหวนเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวนมีผลตั้งแต่วันที่ 23 ธันวาคม 2539

           ต่อมากระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่า องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวน มีสภาพเหมาะสม สมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 42 แห่ง พรบ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537และมาตรา 7 แห่งพรบ.เทศบาล พ.ศ.2496 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงจัดตั้ง องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวน เป็นเทศบาลตำบลบ้านแหวน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 27 ตุลาคม 2552 และให้มีฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านแหวนนับตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2552 เป็นต้นมา

ลักษณะที่ตั้ง
ที่ตั้ง อยู่ห่างจากอำเภอหางดง ประมาณ 2 กิโลเมตร
เนื้อที่ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแหวนมีเนื้อที่ รวม 11 ตารางกิโลเมตร หรือ 7,325 ไร่มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลใกล้เคียงดังนี้

     ทิศเหนือ         ติดต่อตำบลหนองควาย และตำบล สันผักหวาน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

     ทิศใต้             ติดต่อตำบลหนองแก๋ว และ ตำบลขุนคง อำเภอหางดง จังหวดเชียงใหม่

     ทิศตะวันตก     ติดต่อตำบลน้ำแพร่ และตำบลหางดง จังหวัดเชียงใหม่

     ทิศตะวันออก   ติดต่อตำบลสบแม่ข่า อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

เขตการปกครอง
เทศบาลตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีเขตความรับผิดชอบ 1 ตำบล 13 หมู่บ้าน ดังนี้

ตารางแสดงรายชื่อตำบล หมู่บ้าน จำนวนประชากร และครัวเรือนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแหวน

    **ที่มา สำนักทะเบียน ที่ว่าการอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ข้อมูล ณ เดือนกันยายน 2552

การประกอบอาชีพของประชากร
          ราษฎรส่วนใหญ่ ในเขตเทศบาลตำบลบ้านแหวน ประกอบอาชีพ ค้าขาย รับจ้าง และผลิตหัตถกรรมพื้นบ้าน มีบางส่วนที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม

รายชื่อผู้นำชุมชนในตำบลบ้านแหวน

การคมนาคม
          การคมนาคมการติดต่อกับตำบลอื่นและที่ว่าการอำเภอหางดง ส่วนใหญ่มีความสะดวกการ การคมนาคมติดต่อภายในตำบลบ้านแหวนค่อนข้างสะดวกสามารถติดต่อถึงกัน ได้ทุกหมู่บ้าน เนื่องจากมีเส้นทางคมนาคมทางบกที่แยกออกจากทางหลวงเชียงใหม่ – ฮอด อยู่หลายสายเข้าสู่บริเวณพื้นที่ชุมชนทุกหมู่บ้านภายในตำบล สภาพโดยทั่วไปของถนนเป็น ถนนคอนกรีตเสริมไม้ไผ่และถนนลาดยางสลับกับลูกรัง มีขนาดผิวจราจรกว้างประมาณ 3 – 4 เมตร นอกนั้นเป็นถนนลูกรังขนาดกว้างประมาณ 2 – 4 เมตร ตัดผ่านบริเวณพื้นที่เกษตรกรรมที่ห่างไกล

          
               - ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียน จำนวน 4 ศูนย์
               - โรงเรียนระดับอนุบาล จำนวน 4 โรง
               - โรงเรียนระดับประถมศึกษา จำนวน 4 โรง
               - วัด จำนวน 9 วัด
               - โบสถ์ศาสนาคริสต์ จำนวน 2 โบสถ์
               - สถานีอนามัย จำนวน 2 แห่ง
               - สถานที่ราชการ จำนวน 5 แห่ง
               - โรงงาน จำนวน 1 แห่ง
               - ร้านค้า จำนวน 178 แห่ง
               - โกดัง จำนวน 15 แห่ง
               - หอพัก จำนวน 1 แห่ง